ต้องปลอมเป็นชาวญี่ปุ่น ศิลปินนักวาด R18 เกาหลีใต้ จำเป็นต้องแกล้งทำตัวเป็นชาวต่างชาติ เนื่องด้วยกฎหมายเซ็นเซอร์ แม้ตลาดโลกกำลังเติบโต

วงการนักวาดภาพประกอบ, ดิจิทัลอาร์ต, และคอมมิก/เว็บตูน ในปัจจุบันเรียกได้ว่าเติบโตอย่างรวดเร็ว ทั่วโลกครับ จากเดิมที่เป็นเพียงงานอดิเรกหรืออาชีพที่พึ่งพาสื่อสิ่งพิมพ์ ปัจจุบันแพลตฟอร์มต่างๆ ทำให้วงการนี้มีมูลค่ามหาศาล และเกิดอีเวนต์มากมายที่มีมูลค่าทะลุ 2 แสนล้านดอลลาร์สหรัฐ หรือราวๆ 7 ล้านล้านบาท

ในไทยเอง จากตัวอย่างงาน Comic Square 9 ที่ผ่านมาก็มีผู้เข้าร่วมมากกว่า 21,000 คน และมีมากถึง 19,000 คนที่ไม่ได้มาซ้ำวัน ศิลปินหน้าใหม่ที่เข้ามาร่วมงานเหล่านี้มากขึ้นเรื่อยๆ โดยเฉพาะ Boy Love ก็ได้รับความนิยมจากทั้งผู้ซื้อในไทยและต่างประเทศ จนดูแล้วมีแววว่าไทยกำลังจะกลายเป็น Hub สำคัญของ Southeast Asia และทำให้เห็นว่าตลาดนี้กำลังเติบโตขึ้นเรื่อยๆ ส่วนทางฝั่งที่เป็น R18 เองก็กลายเป็น Gray Area ที่เติบโตตามงานเหล่านี้ไปด้วยเช่นกัน

แต่ในขณะที่ไทยและทั่วโลกกำลังขยายตัว พื้นที่ Gray Area กำลังได้รับการยอมรับมากขึ้นในสังคม อีกหนึ่งประเทศที่อุตสาหกรรมนี้กำลังร้อนแรงอย่างเกาหลีใต้ กำลังประสบปัญหาข้อจำกัดทางด้านกฎหมายครั้งใหญ่ จากการประกาศใช้กฎ Information and Communications Network Act ที่ห้ามการเผยแพร่สื่อลามกอนาจารทุกประเภท ซึ่งกฎหมายนี้ก็มีการอัปเดตอยู่ตลอด และครอบคลุมไปถึงภาพวาด 2D NSFW ประเภท R18 ซึ่งหากมีการสร้างรายได้ไม่ว่าจะจากช่องทางไหน ถือว่ามีความผิดฐานเผยแพร่สื่อลามกและอาจต้องโทษจำคุก หรือโดนปรับอย่างหนัก โดยเฉพาะในช่วงปี 2021 - 2023 มีศิลปินในเกาหลีจำนวนมาก ถูกตำรวจไซเบอร์เกาหลีใต้ตามแกะรอยและบุกจับกุมตัวถึงที่พัก รวมถึงมีการส่งฟ้องศาลจนบางรายต้องโทษจำคุกและรอลงอาญา

สิ่งนี้สวนทางกับภาพลักษณ์ของตลาดมังฮวาที่เติบโตและทำรายได้มหาศาล เนื่องด้วยนักวาดเกาหลีใต้มีฝีมือและเทคนิคการลงสีที่โดดเด่นระดับโลก ทำให้หลายคนทำรายได้มหาศาลจากงานเหล่านี้ แต่ด้วยกฎหมายที่บังคับใช้อย่างหนัก และการแข่งขันที่สูงจนน้อยคนที่จะมีสังกัดและมีกฎหมายคุ้มครองแบบ อ.กอนจี ยุน ผู้วาด A Wonderful New World ที่อยู่ในภาพ ทำให้ศิลปินอิสระนับหมื่นที่ไม่มีสังกัด จำเป็นต้องรับงานใต้ดินและไม่สามารถเปิดเผยตัวตนได้ รวมไปถึงยังจำเป็นต้องเปลี่ยนไปใช้ชื่อภาษาญี่ปุ่น ทวีตพูดคุยเป็นภาษาญี่ปุ่นหรือภาษาอังกฤษแทน และตั้งค่าโซนเวลาเป็นประเทศอื่น เพื่อไม่ให้ตำรวจไซเบอร์ หรือกลุ่มศาลเตี้ยในเน็ต รู้ว่าเป็นคนเกาหลีใต้ ปรากฏการณ์นี้ถูกเรียกว่าการลี้ภัยทางภาษา เป็นสิ่งที่คนในแวดวงนี้อาจจะรู้สึกว่ามันก็ไม่ได้แปลกอะไร และบ้านเราเองก็มีกฎหมายที่ปราบปรามเรื่องนี้เช่นกัน แต่คนที่รู้สึกว่าวงการมังฮวาเติบโตอย่างมากภายใต้ข้อจำกัดเหล่านี้ ก็รู้สึกว่ามันน่าตกใจไม่น้อยเลยที่ผลงานเหล่านั้น อยู่ภายใต้รัฐที่ลงมาปราบปรามอย่างบ้าคลั่ง

แม้พวกเราจะมองว่าเนื้อหาเหล่านี้อาจจะไม่เหมาะกับเด็กและเยาวชนก็จริง แต่เราเชื่อว่าสิ่งที่ดีกว่า คือการออกกฎหมายที่ควรจะมีกรอบที่ผู้สร้างสรรค์ยังสามารถทำงานได้ ในขณะที่ให้กฎเน้นไปที่การป้องกันเนื้อหาไม่ให้ผู้ที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปีเข้าถึงได้ เช่นนั้นย่อมดีกว่า เพื่อการเติบโตของอุตสาหกรรมนี้ในอนาคต และการที่ศิลปิน จะสามารถแสดงตัวว่าเป็นคนชาติของตนได้นะครับ